Teknoloji Haberleri

Orta Çağ’da Mezarlara Yüzüstü Gömülen Vücutların Gizemi Çözüldü

Arkeologlar, zaman zaman yaşadıkları döneme ve kültüre göre farklı biçimde gömülmüş bedenler buluyorlar. “Aykırı gömülmeler” olarak anılan bu …

Orta Çağ’da Mezarlara Yüzüstü Gömülen Vücutların Gizemi Çözüldü

Arkeologlar, zaman zaman yaşadıkları döneme ve kültüre göre farklı biçimde gömülmüş bedenler buluyorlar. “Aykırı gömülmeler” olarak anılan bu durumlar, parçalanmış vücutlardan garip beden pozisyonlarına ve bazı zaman canlı gömülmelere kadar değişebiliyor.

Bu sıra dışı gömülmelerin sebepleri de en az gömülmeler kadar farklı gözüküyor. Bazıları suçlular için ceza olarak uygulanırken – örneğin canlı gömülmeler bir zamanlar İngiltere’de “Yahudiler ile ilişkisi olanlar, hayvanlarla cinsel ilişki yaşayanlar” için bir infaz metoduydi – kemiklerin bilinçli bir biçimde kırıldığı yahut kalplerin kazıklandığı diğerlerinde ise bu gömülme biçiminin sebebi ölülerin bir biçimde hayata geri döneceklerinden korkulması olarak gözüküyor.

PLOS ONE dergisindeki bir araştırma da, Orta Çağ’dan Erken Modern döneme kadar Almanca konuşan Avrupa bölgesinde yaygınlaşan bir gömülme biçimi olan yüzüstü gömülmeleri inceliyor.

İsviçre’deki Bern Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü antropologları İsviçre, Almanya ve Avuturya’daki 60 arkeolojik alanda yer alan 95 yüz üstü gömülmeyi inceleyerek coğrafi dağılım, tarih, gömülme sahip olduğu özellikleri, vücut pozisyonları, ölüm sırasında yaşı ve cinsiyeti gibi sahip olduğu detaylarını analiz ettiler. Bu analizler neticesinde zaman ilerledikçe gömülme biçimlerinin ve sebeplerinin de değiştiğini buldular.

Ekibin bulduğuna göre Orta Çağ’daki bazı bedenler, kişinin isteği üzerine Böylece gömülmüşlerdi. Bazı mezarlar zenginlik işaretleri taşıyor yahut kiliseler ya da şapellerde tercih edilen yerlerde bulunuyorlardı ve Tanrı karşısında tevazu maksadıyla Böylece gömülmüşlerdi. Misal verilecek olursa Frenk kralı 3. Pepin (Kısa Pepin) – kendisinden çok daha ünlü olan Charlemagne’nin (Şarlman) babası – zamanının en güçlü hükümdarlarından biriydi Lakin kendisinden de az tanınan babasının günahlarının kefaretini ödemek maksadıyla yüzüstü gömülmeyi tercih etmişti.

Ekip, Orta Çağ’ın daha ilerleyen dönemlerinde ve Erken Modern zamanda, yani 1300’ler ve 1400’ler civarında, yüzüstü gömülmelerin sayılarının artmaya başladığını Lakin bu sayı artışı ile beraber tercih edilen gömülme alanlarından da uzaklaşıldığını buldu. Lakin bu gömülmeler halen kutsanmış yerlerde bulunuyordu. Yazarlar, yüzüstü gömülmelerin cezaya işaret edebileceğini söylerken, bedenlerin yine de mezarlıklara gömülmüş olmasının durumun bu olmadığını yahut günahın kilise toprağına gömülmeyi reddettirmeyecek kadar büyük olmadığını önerdiğini belirtiyorlar.

Bu dönem, hortlaklar yahut ölümsüzler – undead – hakkındaki hikayelerin popülerliğinin artması ile örtüşüyor. Özellikle Alman halk hikayelerindeki nachzehrer – bir tür vampir olarak tanımlanabilir – burada öne çıkıyor. Nachzehrerlerin, kendisini ve diğerlerini yiyerek yaşamaya devam eden ölüler olduklarına inanılıyordu.

Yazarların makalede belirttiklerine göre Nachzehrer, kendi vücutlarını ve kefenlerini yiyorlar ve o sırada şapırtı sesi çıkartıyorlar. bunun yanısıra salgın hastalıklarla da ilişkilendiriliyorlar ve ne zaman bir grup aynı hastalıktan ölse, ilk ölen kişi grubun ölümünün sebebi olarak etiketleniyor.

14’üncü ve 17’inci yüzsenelerin içindeki bu zamanda Avrupa’da evvellikle veba, daha sonra da tifo, frengi ve kolera olmak üzere pek çok hastalık hızla yayılmaktaydı. Ekip, salgınlardaki artışın, kişilerın çok sayıda beden ile uğraşırken çürüme sürecini görmeye başlamalarının ve ölülere karşı sahip oldukları korkunun artması ile yüzüstü gömülmelerin arttırmış olabileceğini düşünüyor.

ETİKETLER:
BU KONUYU SOSYAL MEDYA HESAPLARINDA PAYLAŞ